De tropische bosbouwingenieur Pepijn Koops reed op 19 september 2025, met 15 flessen benzine in zijn fietstas, van Arnhem naar de Israëlische ambassade te Den Haag. Hij sloeg met een stootijzer op de intercom en de ruiten. Voordat hij de benzine naar binnen kon gooien werd hij al gearresteerd. Sindsdien zit hij vast en zal nog in voorarrest blijven tot 8 juni 2026, als de inhoudelijke zitting plaats vindt.
Afgelopen maandag 16 maart 2026 werd de aanklacht tegen de tropische bosbouwingenieur veranderd. Hij wordt verdacht van een “aanslag op het leven of de vrijheid van een internationaal beschermd persoon” (artikel 117 Wetboek van Strafrecht) zijnde de ambassadeur van Israël en het personeel van de ambassade. Nu worden subsidiair de voorbereidende handelingen tot deze daad aan de aanklacht toegevoegd. Aan de aanklacht wegens poging tot brandstichting (artikel 45) worden subsidiair de voorbereidende handelingen daartoe toegevoegd. Als het hoofdfeit niet wordt bewezen, dan kan de verdachte alsnog vanwege de voorbereidende handelingen worden veroordeeld. De rechter sprak tijdens de zitting tot tweemaal toe van een “ twaalfjaarsdelict.”
Pepijn K. zit dus al zes maanden vast en er worden door de reclassering en een psycholoog gesprekken met hem gevoerd. De rapportage daarvan is nog niet gereed. Aan de geestesgesteldheid van de verdachte wordt door het Openbaar Ministerie getwijfeld. De Officier van Justitie stelde afgelopen maandag, dat deze man niet zomaar zonder behandeling weer de straat op kan. De mentale instelling die verdachte tijdens de daad had, is nog niet veranderd. Dat bleek ook uit de woorden die tijdens de regiezitting door Pepijn K. werden uitgesproken.
We zitten midden in een reeks aanslagen op Joodse instellingen. Het ligt in de lijn der verwachtingen, dat de straf voor zo’n vergrijp dan ook niet laag zal uitvallen. Ik denk daarbij aan het boek L’Etranger van de Franse existentialistische schrijver Albert Camus. In dat boek krijgt een moordverdachte de doodstraf doordat, door een toeval, de hele vaderlandse pers bij het proces aanwezig is. De daad wordt daardoor in de kranten extra sensationeel beschreven. De aanslag op de Israëlische ambassade kan in juni 2026 ook gezien worden als één in een reeks van antisemitische aanslagen. Nederland kan internationaal onder druk komen te staan om eindelijk eens iets aan al die antisemitisch gemotiveerde aanslagen te doen.
In het kader van de reeks antisemitische aanslagen, waren we heel benieuwd wat Pepijn K. over zijn motivatie zou zeggen. “Tegen degenen die een aanslag op een Joodse instelling wil plegen, zou ik dit willen zeggen: Laat je niet misleiden door premier Netanyahu van Israël. Benjamin Netanyahu wil een verbinding maken tussen het Jodendom en de staat Israël. Laat je door Netanyahu niet van de wijs brengen. Die relatie is er niet. In mijn woonplaats Dieren is ook een synagoge, maar ik ben 144 kilometer naar Den Haag gereden, omdat ik wilde protesteren tegen de genocide die Israël pleegt. Dat heeft niks met Jodendom te maken.”
De Officier van Justitie luisterde naar de verklaring van Pepijn K. en concludeerde dat de mentale instelling die tot de daad had geleid, niet is veranderd. Daarom moet de verdachte tot het proces vast blijven zitten. Uit de verklaring van verdachte blijkt geen enkele spijt. De enige reden waarom hij zo’n daad niet nog een keer zou uitvoeren, is de pijn die hij in zijn eigen persoonlijke omgeving heeft veroorzaakt. Verdachte maakte geen enkele verwijzing naar de angst die hij heeft veroorzaakt en de mensen die nog in het gebouw aanwezig waren en die hij in gevaar heeft gebracht.
Het is natuurlijk zeer ontactisch om tijdens een proces, dat gaat over een brandstichting bij de Israëlische ambassade, te gaan praten over een synagoge vlakbij huis en over het Jodendom en premier Netanyahu. Advocaat Krit Zeegers van het kantoor Prakken d’Oliveira Human Rights Lawyers, had zijn client pertinent moeten verbieden te spreken tijdens de zitting. Deze man is een fanatieke en doorgedraaide eenling, die zijn eigen glazen ingooit.
Een zijlijn van het verhaal over Pepijn K. en zijn gewelddadige actie, gaat over zijn Kameroense vrouw en het kind dat zij twee maanden geleden had moeten baren. Pepijn K. ondersteunt deze vrouw met 284,- Euro per maand. Tijdens de zitting werd Pepijn uitvoerig, door zowel de rechter als de Officier van Justitie, gecondoleerd. Er werd alleen nog over de Kameroense vrouw gesproken en niet meer over het kind, hetgeen het ergste doet vrezen. Ik had geen zin dit verhaal nog verder uit te zoeken, maar het zou wel het begin van een spannende thriller kunnen zijn.