De ontwikkelingen rondom het prachtvolk van de Palestijnen volgen elkaar nu snel op. Het is al niet meer bij te houden. Ik vat enkele sappige roddels rondom dit land dat geen land is, het volk dat geen volk is en erkenning van een staat die niet bestaat, even in een blog samen.
Het proces in Rotterdam tegen Amin Abou Rashed, wegens het overtreden van de Sanctiewet 1977, schiet niet op. Op 10 september 2025 zou er een getuigenverhoor zijn, maar Ramsy Abdu, de getuige van de verdediging, heeft geen tijd.
Ramsy Abdu is de directeur van Euro Med, een zogenaamde “mensenrechtenorganisatie” , die aan de lopende band pro-Hamas-propaganda en nepnieuws verspreid. Ramsy Absu is op drie manieren te beschouwen als niet-onafhankelijk: De vrouw van Abou Rashed is bij hem in dienst; Anne Jellema, bestuurslid van Stichting ISRAA, is bij hem in dienst; Hij is de zwager van de gedode Hamas-functionaris Ing. Mohammed Dawood al-Jamasi aka Abu Ubaida. Ramy Abdu wordt dan ook door de rechtbank gehoord als getuige van de verdediging en niet als getuige-deskundige. Toch laat hij Amin Abou Rashed nu lelijk in de steek als hij niet een uurtje via Zoom voor de rechtbank kan getuigen.
Steeds meer landen erkennen de staat Palestina of dreigen deze staat te erkennen. Daarmee wordt Palestina nu de grootste internationaal-rechtelijke “fake” aller tijden. Normaal gesproken wordt eerst een stukje grond “bevrijd” om daarna de naburige landen en de VN te vragen dit als onafhankelijke staat te erkennen. Erkenning wil niet meteen zeggen dat het buurland het ermee eens is, maar wel dat er een reëel bestaand land is afgescheiden. In dit geval zeggen de erkennende landen dat ze het ermee eens zijn dat Palestina bestaat, zonder dat er een staat bestaat.
Niet alleen is deze ontwikkeling een aantasting van het internationaal recht, maar ook ondermijning van de studies die zich zo obsessief met de Palestijnse zaak bezighouden: Internationaal Recht, Conflictstudies, Midden-Oosten-Studies en Internationale Betrekkingen. Ze zijn allemaal al lang de weg kwijt. Niemand in deze faculteiten die zich afvraagt: Wat waren ook al weer de criteria om een staat te erkennen. Het zijn actiegroepjes geworden.
Een nieuwtje dat hier los van staat:
Er verschijnt binnenkort een Nederlands boek over een Palestijn die in Nederland woont. De uitgever heeft wel geld om het boek uit te geven, maar op dit moment is het nog even moeilijk om een schrijver te vinden. Ik zat op een terras in Amsterdam, toen ik er voor het eerst over hoorde, maar ik kon er niet achter komen over welke Palestijnse strijder het ging. Heel erg nieuwsgierig.
Nog een nieuwtje:
Samidoun, de mantelorganisatie van de verboden terreurorganisatie PFLP, ligt machteloos op de grond, en kan zich nauwelijks nog bewegen. In Duitsland, de VS , Canada en Frankrijk mag Samidoun niet meer optreden. Bestuurslid Thomas Hofland houdt zich stil en Mohammed Khatib voelt zich ook niet lekker.
Toch ontvangen meerdere Nederlandse kranten al maandenlang emails, verstuurd vanuit Canada, waarin wordt aangekondigd, dat Samidoun het optreden van een agent van de Mossad in Nederland gaat onthullen.
Ik zou de dames en heren Samidoun-activisten nu willen vragen eens op te schieten met de publicatie van dit artikel, want ik begin deze farce erg grappig te vinden en ik ben erg nieuwsgierig.
Zo rommelen we verder. Ik kan echt niet meer op alle slakken zout leggen. Als er echt nieuws is, dan schrijf ik er een blog over, maar meningen en opinies zullen jullie van X en Bluesky moeten halen. Moe en teneergeslgen wordt ik ervan. Israël is de oorlog aan het winnen, maar de slag om de internationale PR aan het verliezen.
Tot de volgende keer.