communicatie, ICT, media, blog en publicatie

De leugens van Gerard Jonkman (The Rights Forum)

Op zaterdag 13 augustus 2022 hield directeur Gerard Jonkman van The Rights Forum, staande op het Jaarbeursplein, naast een Samidoun-vlag, een toespraak. Hij blonk weer uit door onduidelijkheden en regelrechte leugens. Een ‘close read’

Gerard JonkmanMijn commentaar
Ik ben omgegaan toen ik het onrecht zag, toen ik in Israël/Palestina was. Toen ik in de vluchtelingenkampen zat. Ik zag dat alle Palestijnen vrijwel alle rechten wordt ontnomen. Het recht op zelfbeschikking, het recht op zich te ontplooien, het recht op het recht om zich vrij te bewegen, toegang tot gezondheidszorg, en vele andere rechten die we allemaal hebben en die iedereen in de wereld zou moeten hebben. Wat bezetting doet met onderdrukte mensen en overigens ook met de bezetters, die steeds meer gaan dehumaniseren. Ik heb rondgelopen in de vluchtelingenkampen, ik zag vier generaties Palestijnen. Allemaal geboren als vluchtelingen, de ene generatie na de andere.Gerard Jonkman “liep niet rond ” in Palestijnse vluchtelingenkampen, maar was werkzaam voor het Libanese Rode Kruis. Die baan had hij aangenomen, omdat zijn christelijk Libanese vrouw Peguy Harfouche in Nederland geen werk kon vinden. De situatie die hij hier beschrijft heeft betrekking op vluchtelingenkampen in Libanon en geldt niet zonder meer voor andere landen. In Judea en Samaria hebben Arabieren wél toegang tot gezondheidszorg
Jonkman: “Ik zag dat alleen al sinds 2008 meer dan 6000 Palestijnen gedood zijn en meer dan honderdduizend gewond. Heel veel voor de rest van hun leven gehandicapt, veel kinderen, daarbij. Veel Palestijnse kinderen die in de kampen sterven, omdat ze geen toegang krijgen tot de adequate gezondheidszorg.K.B.: Gerard Jonkman verwart hier de situatie in Libanon (gezondheidszorg) met de burgeroorlog In Israël. Tijdens militaire conflicten in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever zijn inderdaad ook aan beide kanten burgerslachtoffers te betreuren. Dat Palestijnse kinderen in kampen door slechte gezondheidszorg sterven, heeft met Libanees beleid te maken. Israël is daarvoor niet verantwoordelijk.
GJ: Ik word woedend als ik zie dat in 2018/2019 tweehonderdvijftig ongewapende Palestijnen, die geen bedreiging vormen voor de Israëlische bezettingstroepen, straffeloos worden doodgeschoten, dat er dertigduizend gewond zijn geraakt. Maar één soldaat kreeg een taakstraf van dertig dagen , niet omdat hij een Palestijnse jongen van 14 jaar had doodgeschoten, maar omdat hij het bevel tot schieten niet had afgewacht.K.B. Hoewel er geen bron wordt genoemd, gaat het hier waarschijnlijk over de campagne “Rights to Return” waarbij jonge Gazanen naar de Israëlische grens liepen en daar met Israëlisch geweervuur geconfronteerd werden. Dit betreft een doelbewuste provocatieve confrontatie van Hamas.
De internationale gemeenschap deed niks, doet niks. De internationale gemeenschap neemt geen enkele maatregel tegen Israël. Het keft het blaft, maar het bijt niet. Sterker nog, ons Ministerie van Economische Zaken organiseerde nog in 2021 een promotie dag voor het Israëlische defensiebedrijf Elbit, dat de wapens levert waarmee de Palestijnen vermoord worden.K.B. Gerard Jonkman overdrijft hier. Het evenement werd uitgevoerd in samenwerking met het Commissariaat Militaire Productie van het Ministerie van Economische Zaken en Klimaat en de Stichting Nederlandse Industrie voor Defensie en Veiligheid (NIDV). Met ongeveer 100 deelnemers nam een groot deel van de Nederlandse defensie technologische en industriële basis deel aan de drie uur durende live-uitzending.  
https://www.dutchdefencepress.com/elbit-systems-industriedag-van-trekt-100-deelnemers/
GJ:Daarom zet ik mij in voor Israël/Palestina. Ieder mens heeft het recht op zelfbeschikking en onderwijs , tot toegang tot goede medische zorg en tot toegang tot een rechtvaardig juridisch systeem.
Wij als The Rights Forum zetten ons dus in voor internationaal recht en rechtvaardigheid.
Het is schandalig dat onze regering, die zetelt in de internationale hoofdstad van Internationaal Recht, dat die weigert om ook maar iets te ondernemen, om een einde te maken aan dit onrecht.
Door niet in te grijpen, werkt onze regering mee aan het in stand houden van deze bezetting.
K.B. Volgens het Internationaal Recht, dat The Rights Forum beweert na te streven, hebben volkeren het recht op zelfbeschikking. Het recht op individuele zelfbeschikking wordt alleen in nationale grondwetten geregeld. Door Palestijnen in Libanese vluchtelingenkampen, bewoners van Gaza, bewoners van de Westelijke Jordaanoever en bewoners van Israël op één grote hoop te gooien, lijkt het alsof er nergens recht op onderwijs, gezondheidszorg of toegang tot een juridisch systeem is. Dat is een leugen. In Gaza is Hamas verantwoordelijk in de gebieden van de PA, is Fatah verantwoordelijk en in Israël is de Israëlische regering verantwoordelijk. In Israël zelf heeft iedereen recht op onderwijs en gezondheidszorg.
GJ:Aan het in stand houden van de blokkade van Gaza, de onderdrukking, de discriminatie, de straffeloosheid en de apartheid. Desmond Tutu zei al:  Als je neutraal blijft in een situatie van onrechtvaardigheid, heb je de kant van de bezetter gekozen. Dat is wat Nederland doet.KB: Gerard Jonkman citeert hier onnauwkeurig. Desmond Tutu werd door Robert McAfee Brown in 1984 in het boek, “Unexpected News: Reading the Bible with Third World Eyes”, geciteerd, zeggende : “If you are neutral in situations of injustice, you have chosen the side of the oppressor. If an elephant has its foot on the tail of a mouse and you say that you are neutral, the mouse will not appreciate your neutrality”
Tutu heeft het dus niet over een bezetter.
GJ: Dit jaar hebben wij een verzoek ingediend bij een aantal universiteiten om informatie te geven over hun banden met  Israëlische bedrijven, zoals het defensiebedrijf Elbit dat ik al eerder noemde, maar ook met Israëlische lobby organisaties. Wij zijn door Nederlandse studenten en academici gevraagd dit verzoek namens hen in te dienen , omdat zij vreesden voor de consequenties, voor de repercussies, als zijn het verzoek zelf in zouden dienen. We hebben gemerkt dat die vrees niet onterecht was. We hebben van alles over ons heen gekregen.Het gaat hier om een zogenaamd WOB-verzoek, waarin niet alleen de contacten met Israëlische universiteiten en bedrijven werd onderzocht, maar ook met Joodse Nederlandse organisaties. Dat laatste is Joodse organisaties in Nederland in het verkeerde keelsgat geschoten. Onderzoek naar Joodse organisatie, die als “Israël-lobby” worden beschreven, wordt als antisemitisch beschouwd. Alleen de term “Israël-lobby” wordt al als nieuwe versie van “Joodse Lobby” , een nazi-term, gezien.
Het doel van het WOB verzoek is geen academische studie of academisch debat, maar een aanzet tot boycot.
GJ:We zijn belaagd van alle kanten. Politici noemden ons antisemieten. Zelfs onderdelen van de politie , riepen op om aangifte tegen ons te doen, omdat het antisemitisch zou zijn. We zijn daar enorm druk mee bezig geweest . We voeren op dit moment circa twintig procedures. Maar we hebben gelijk gekregen. We krijgen gelijk. Het onderdeel van de politie waar ik het net over had, heeft laten weten fout te zitten. Er zijn stukken gepubliceerd in kranten en ook die worden gerectificeerd. Het is ontzettend belangrijk dat we doorgaan en dat we ons niet laten afleiden door alle aanvallen. Dat is alleen maar bedoeld om het niet over de argumenten te kunnen praten, om de discussie en de hele situatie dood te leggen.KB: The Rights Forum heeft weerwoord gekregen, doet nu huilie-huilie en spreekt van een blokkade. Het ging hier om het Joods politienetwerk dat op een website heeft aangegeven, hoe aangifte wegens antisemitisme kan worden gedaan. Dat is iets anders dan “oproepen aangifte te doen”. De discussie is door deze kritiek op The Rights Forum nooit drooggelegd, maar is juist aangewakkerd. Het slachtoffergedrag van The Rights Forum is opvallend. De organisatie kan wel uitdelen, onder andere door jarenlange demonisering van Israël, maar kan geen klap terug incasseren.
Overigens dit is niet het eerste geval . We hebben ook in 2018 een lezing van Israëlische en Palestijnse mensenrechtenverdedigers aan de Universiteit Leiden willen organiseren. Ook die werd door de Israëlische lobby tegengewerkt en bijna onmogelijk gemaakt. Die is alleen onder enorme politiebeveiliging doorgegaan. Dit speelt al vele jaren. Ik zou vooral willen oproepen om door te gaan. We zien het aantal mensen dat zich hardmaakt voor rechtvaardigheid en gerechtigheid voor de Palestijnen toeneemt.KB: Er waren in 2018 “mensenrechtenorganisaties” uitgenodigd, die banden met de verboden PFLP onderhielden. Dat was de werkelijke reden voor CIDI en NIW hier kritiek op te geven. Dat Gerard Jonkman nu nog naast een vlag van Samidoun demonstreert, laat zien dat hij nog steeds geen probleem met terreurorganisaties heeft.
We zagen het onlangs in een onderzoek, wat door PAX is gehouden, dat  51% van de Nederlanders van mening is dat er in Israël sprake van apartheid is en slechts 6 procent vindt, dat er geen sprake is van apartheid. Er is ook een hele grote groep die het nog niet weet.
(https://paxvoorvrede.nl/nieuws/berichten/helft-nederlandse-bevolking-apartheid-in-israel-en-de-bezette-palestijnse-gebieden)
Daarom is het ontzettend belangrijk, dat wij allemaal ons best blijven doen, en dat we actie blijven voeren, om duidelijk te maken wat er in Israël / Palestina speelt.
KB: De onderzoekers van I&O Research, (mei 2022) hebben aan de 995 representatief uitgekozen Nederlanders, een groep van 286 respondenten met een niet-westerse achtergrond toegevoegd (PanelClix) . Daardoor wordt het gehele onderzoek en de meningen daarin, niet representatief voor de gehele Nederlandse bevolking. In het onderzoek geeft zestien procent van de respondenten aan, veel af te weten van het conflict tussen Israël en de Palestijnen. Zesenzestig procent geeft aan niet veel over het conflict te weten. Een ingewikkeld begrip als apartheid kan dan ook niet aan een groep als deze ter beoordeling voorgelegd worden.

https://paxvoorvrede.nl/media/download/PAX%20-%20I&O%20Opinieonderzoek%20Israel-Palestina.pdf

Met de aanvullingen, verbeteringen en commentaren heb ik aan willen geven, dat Gerard Jonkman van The Rights Forum, op zijn eigen demoniserende wijze en met zijn anti-Israël-houding, zomaar iets roept. Hij heeft het over “Israël/Palestina”, zonder dat iemand begrijpt wat dat is. Israël krijgt de er schuld van, dat kinderen in Libanon niet naar school kunnen en geen gezondheidszorg krijgen. Het is een misdadige en vertekende serie leugens en bedrog, dat hij op het Jaarbeursplein probeert te verkopen. Gerard Jonkman is geen haar beter , dan de jongens en meisjes van de Samidoun, waar hij naast staat.

Versnipperde pro-Pal demonstraties

Het lijkt wel alsof de Gazaoorlogen steeds korter duren. Een jaar geleden had het Israelische leger in de campagne “Bewaker van de muren” twintig dagen nodig om orde op zaken te stellen. In 2022 waren de strategische doelen al na twee dagen bereikt.


De Pro-Palestijnse beweging heeft nauwelijks tijd voor een grote mobilisatie. Massa demonstraties zoals in 2014 en 2018 bleven dan ook uit. Een andere oorzaak voor de versnippering is, dat elke clubje voor zichzelf lijkt te demonstreren. Amin Abou Rashed demonstreerde met zijn Hamas-aanhangers op het Beursplein. De jongens en meisje PFLP aanhangers stonden met Samidoun op het Plein 40/45. Dorien Ball (BDS) riep met de belachelijk leuze “Tegen de bezetting van Palestina door Israel”, tot een demonstratie op het Jaarbeursplein te Utrecht op .

Biddende handen op het Beursplein
Islamitische eisen aan de demo op het Jaar beursplein

Een bijkomstige tegenvaller qua eenheid en opkomst, was de weigering van de Islamitische vrouwen, om samen met mannen te demonstreren. Ze eisen een gescheiden organisatie en islamitische inhoud.

Deze waarnemingen en mijn conclusies, zijn een breuk met het all-you-can-eat palestinisme van de afgelopen jaren. Extreem-Links demonstreerde samen met de moslimbroeders. SP en Groenlnks sloten zich zonder problemen aan. De invloed van de Palestijnse beweging op democratisch links schijnt voorbij te zijn.

Woordenboek van het conflict

Bijna had ik als titel “Woordenboek van het Israëlisch-Palestijnse conflict gebruikt”, maar daarmee had ik al weer twee woorden gebruikt waar de twee kampen in “Het Conflict” aanstoot aan hadden kunnen nemen. Aanstoot geven is het laatste wat ik wil. Woorden doen ertoe in het conflict. Door elkaars termen te ontkennen en dus niet te gebruiken, laat je zien waar je staat. Ik had ook kunnen schrijven “Midden-Oosten conflict”, maar dat dekt niet de lading van het conflict. Het gaat over dat hele kleine stukje aarde, waar iedereen zich mee schijnt te moeten bemoeien en waar de afgelopen 150 jaar wel veel gebeurd is, maar toch qua polarisatie niet veel veranderd is. Je denkt toch niet werkelijk dat de zogenaamde “human right consultants” en de specialisten in “internationaal recht” zich ook maar één minuut over het uitmoorden van Jezidi’s in Syrië zorgen hebben gemaakt, of dat ze petities ondertekenen die de rechten van koptische christenen in Egypte willen waarborgen? Nee, het is geen Midden-Oosten-conflict. Er gebeuren in het Midden-Oosten heel veel vreselijke dingen, maar wat er in Israël gebeurt, dat staat in het brandpunt van de belangstelling van journalisten, activisten en academici. Woorden doen er in dit conflict toe en over woorden gaan we het hier hebben.

Westelijke Jordaanoever

05-01-1939 CIN

Zionisten gebruiken de term Westelijke Jordaanoever niet, omdat ze het als een Jordaanse term beschouwen. Het eigenlijke gebied ligt aan de kant van buurland Jordanië. Als er een Westelijke Jordaanoever is, is er ook een Oostelijke Jordaanoever. Dat zou betekenen dat dit stukje land ten westen van de Jordaan wederrechtelijk en door toeval aan Israël is toegevoegd, terwijl Judea voor zionisten de kern van het Joodse gebied is.

Ik heb het uitgezocht en nu blijkt in mijn ogen, dat de zionisten deze keer geen gelijk in hebben. Wie op delpher.nl de term “Westelijke Jordaanoever” opzoekt, zal lezen dat deze term reeds op 05-01-1939 in het Centraal blad voor Israëlieten in Nederland, werd gebruikt. De term heeft dus niet direct met de zesdaagse oorlog in 1967 te maken, maar werd reeds voor de stichting van de staat Israël gebruikt.

De volgende keer dat de term Westelijke Jordaanoever in de Nederlandse pers wordt gebruikt, is pas in 1951, maar nog vóór de verovering van de gehele Westelijke Jordaanoever in 1967. Intussen wordt er al door Syrië op de “Westelijke Jordanoever” geschoten. (NIW 30-03-1951). Blijkbaar wordt dat kleine stukje land ten westen van de Jordaan, in Galilea ook al “Westelijke Jordaanoever” genoemd.

Judea en Samaria

Het Nederlandsche dagblad (19-07-1900)

De term “Judea en Samaria” wordt in het jaar 1900, dus nog voor de oprichting van het Britse Mandaat voor Palestina, in het Nederlands Dagblad genoemd in verband met zending. Nu wordt de term in Israël als alternatief voor “Westelijke Jordaanoever” gebruikt, Wie Judea en Samaria zegt of schrijft, staat in het conflict aan de kant van Israël.

Palestina
Wat is Palestina? Waar is Palestina? Het gebruik van de term Palestina om een land of staatkundige eenheid aan te duiden wordt steeds lachwekkender, ware het niet dat er in het Midden-Oosten niks te lachen valt. Het gebruik van woorden is dodelijk en laat zien waar je staat. Het gebruik van de term “Palestina” of “Palestijnen” kan urenlange discussies opleveren en dat wil je niet. Als een gerespecteerde hoogleraar, die nog het voorwoord van mijn geruchtmakende boek “Vijftig Jaar Palestina Komitee” heeft geschreven, onlangs nog aankondigt op reis naar “Palestina” te zijn, kan ik het niet nalaten te vragen waar of dat land dan precies volgens hem ligt.

Staatkundig
Staatkundig gezien zou je kunnen aanvoeren dat, sinds de in 1993 gesloten Oslo-Akkoorden, onder Palestina verstaan wordt: Een kleine enclave bij Ramallah, bestuurd door de Palestijnse Autoriteit, enkele stroken land op de Westelijke Jordaanoever, die met de termen Gebied A en Gebied B worden aangeduid en daarnaast de door Hamas geregeerde Gaza-strook. Over de status van Jeruzalem-Oost wordt nog gedebatteerd. Omdat de Oslo-akkoorden geen vervolg of gevolg hebben gekregen en er op dit moment niet verder onderhandeld wordt, is de vraag “Waar ligt Palestina?” een brandend thema. Door de verdeeldheid onder de Palestijnen, in een Fatah-kamp en een Hamas-kamp, ligt het niet in de verwachting dat deze vraag in de nabije toekomst door de drie partijen naar tevredenheid zal worden beantwoord. Intussen bedoelen de pro-Palestijnse activisten in Nederland met het gebruik van de term “Palestina” en hele voormalige Mandaatsgebied Palestina en eigenlijk zeggen ze, dat Israël niet mag bestaan.

Ordinaris dingsdaeghse courante op 29-01-1658,

Landstreek Palestina
In de Nederlandse gedrukte media wordt de term Palestina voor het eerst in de Ordinaris dingsdaeghse courante op 29-01-1658, dus kort na het ontstaan van Nederland als staatkundige eenheid, gebruikt. “…en sijnen Broeder alhier seer qualijcken daer over achter den rugge is lakende) een Manifest laten uytgaen , waer in hy bewijsen wil dat den ontlijfden Monaldesque sijne Coninginne verraden, en haere geheymenisse hem aenvertrouwt andere ontdeckt , ende geopenbaert heeft gehad, doch doet weynigh vruchts , want als dees verlede dagen den Prinse van Palestina Barbarino in de voorplaetse van sijn Hoff , een paert sagh toemaecken, en de kennisse kreeg sulcx den voornoemden Santinel li toebehoorde , gelasten dadelijcken sulcx uyt te bren gen , met dese woorden, hy geen paert in sijn Hoff be–
geerden te dulden , ’t geene een onwaerdigh Cavalier ende des Beuls broeder toebehoorde.”

Het Ottomaanse rijk

Het Ottomaanse rijk regeerde van 1299 tot 1922 gebieden rond de  Middellandse zee. Het gebied rond Jeruzalem werd tussen 1512 en 1520 door Selim I veroverd. Soevereine staten zoals we die nu kennen, bestonden nog niet. De term Palestina moet in deze periode als aanduiding van een landstreek rond Jeruzalem beschouwd worden.

Het Britse Mandaat voor Palestina (1918-1948)
Als de pro-Palestijnse activisten allerlei postzegels, bankbiljetten en landkaarten met “Palestina” laten zien en daarmee willen aantonen, dat het huidige Israël op het grondgebied van een imaginair land “Palestina” is gebouwd, dan hebben ze het over het Britse Mandaat voor Palestina dat na de val van het Ottomaanse rijk door de Volkerenbond is aangewezen om het gebied te besturen. Er heeft dus wel ooit een staatkundige eenheid Palestina ( 1918-1948) bestaan, maar dan wel bestuurd door Groot-Brittannië en niet als zelfstandig Arabisch land. In deze periode hebben Arabische leiders wel een Arabisch nationalisme geformuleerd, maar die aspiraties waren niet gericht op een zelfstandige Arabische staat met de naam Palestina. Veel meer bestond het Arabische streven eruit de Joden en de Britten uit het land te verwijderen. Sinds 1947 hebben de Arabische leiders keer op keer het aanbod van een zelfstandig land Palestina afgewezen. Daardoor is de term Palestina een mythische term zonder enige inhoud gebleven.

Palestijnen
Met de term “Palestijnen” is iets heel vreemds aan de hand. Vóór de stichting van de staat Israël in 1948 werden hiermee namelijk bewoners in de landstreek Palestina aangeduid. Dat kunnen zowel Joden als Arabieren zijn. In de Nederlandse kranten wordt zelfs geen onderscheid gemaakt. In het Nieuw Israelietisch weekblad van 05-02-1897 wordt de term “Palestijnen” voor het eerst gebruikt in de volgende context:

EINDHOVEN, 31 Jen. De vereeniging „Hagnosas Ourgim” alhier vergaderde gisterenavond onder presi-
dium van den heer P. de Heer. De penningmeester. De heer Mathias Elias, bracht verslag uit omtrent den
financieele toestand des genootschaps, die gunstig bleek te zijn. Uit het verslag van den secretaris, den
heer M. Staal, vernamen wij, dat in het jaar 1836 op 24e bons is bedeeld een bedrag ad f 502.70 en wel
aan 99 personen verdeeld over de volgende nationaliteiten 68 Nederlanders, 13 Duitschers, 9 Russen, t
Oostenrijkers, 2 Turken, (Palestijnen), 2 Franschen, 1 Uteu en 1 Belg. Bedeeld werden 29 personen één
maal, 36 pers. 2 m. 13 pers. drie m., 27 pers. 4 m. Bestuurderen hadden den dank der vergadering in
ontvangst te nemen voor hun accuraat beheer.
Algemeen Handelsblad van 09-07-1930

Niet alleen worden de Palestijnen hier onder de categorie Turken geschaard, maar ook nog in een Joodse context.

In het Algemeen Handelsblad van 09-07-1930 wordt opnieuw term “palestijnen in een Joodse context gebruikt, als het gaat over deelnemers aan een sportwedstrijd in Antwerpen.


De term “Palestijnse Arabieren” in Nederlandse kranten

Lieneke Woltjer
Zelfs L.M.C. (Lieneke) Woltjer-Van der Hoeven Leonhard, waar de pro-Palestijnse Leonhard-Woltjer Stichting naar genoemd is, gebruikte de term “Palestijnen” niet op de manier zoals nu bij kranten en activisten gebruikelijk is. Omdat zij haar activisme in de jaren vijftig begon, benoemde zij “Palestijnse Arabieren”, dus Arabieren uit de landstreek Palestina. De term Palestijnen in de zin van authentiek onderdrukt volk dat van zijn grondgebied beroofd werd, is pas na 1964, dus na de oprichting van de PLO en ruim zestien jaar na het oprichten van de staat Israël, als mythe geïntroduceerd

Gebruik van het woord “Palestijnen” sinds 1964

Palestina Comité
Zelfs het woord “Palestina Comité” bestond vóór 1969 uitsluitend in een Joodse- en zionistische context. Aanvankelijk wordt dit woord gebruikt om een groep mensen aan te duiden, die vanuit Nederland het zionistische ideaal van het stichten van een Joodse staat in de landstreek-, later mandaatsgebied-, Palestina willen bevorderen.

Palestina Comité in Nederlandse kranten

Zionistische entiteit
Voor de fundamentalistische Palestina-aanhanger is het zelfs te veel om de term “Israël” te gebruiken. “Zionistische entiteit” is een pejoratieve term die met name in de Arabische wereld wordt gebruikt om de staat Israël mee aan te duiden. De term drukt een vijandigheid uit jegens Israël en een ontkenning van het bestaansrecht van Israël als staat.
Het gebruik van de term gaat terug tot 1917, toen een prediker aan de Al-Taqwah moskee in Algerije de term gebruikte naar aanleiding van de Balfour-verklaring. Hij voorzag dat de Balfour-verklaring het pad zou effenen naar de oprichting van een Zionistische entiteit in ‘het hart van het land van de islam’.

Tot 1967 werd de naam Israël in de pers van de Arabische wereld vrijwel niet gebruikt; tegenwoordig gebruiken media als Al Jazeera en Al-Ahram de term Israël echter wel, zowel in de Arabische versie als de Engelstalige versie van de website. In het Nederlandse taalgebied wordt de term Zionistische entiteit gehanteerd door de Arabisch-Europese Liga en op de extreemrechtse website Stormfront.

In oktober 2020 baarde de Syrische president Assad groot opzien, door het woord “Israël” te gebruiken, in plaats van “Bezet Palestina” of “Zionistische entiteit”. Waarnemers zien daarin de aanzet tot een mogelijk vredesakkoord.


Samidoun marcheert op een leeg plein

Een politieman komt naar me toe, om te vragen namens wie ik op het verder uitgestorven Plein’40-’45 sta. Nadat ik mij netjes voorgesteld heb en aan beide politieagenten een hand gegeven heb, wordt mij medegedeeld, dat het programma van de Samidoun-demonstratie veranderd is en dat er straks, na een korte toespraak, naar het Mercatorplein gelopen zal worden.

Zondag 10 juli 2022; Plein ’40-’45; Samidoun

Op dat moment staan er precies zeven Samidoun-aanhangers op het plein, begeleid en in de gaten gehouden, door elf politieagenten en twee motoragenten. Ik vraag aan de politieagent of het voor de demonstranten niet verstandiger is op het plein te blijven staan, omdat het een zielig gezicht is, als zeven mensen nu gaan lopen demonstreren op straat. De hele actie, waarover schriftelijke gemeenteraadsvragen gesteld zijn en waarop het gemeentebestuur geantwoord heeft, dat er geen redenen zijn de verering van PFLP-woordvoerder Ghassan Kanafani en de herdenking van zijn eliminatie in 1972, een halt toe te roepen, dreigt nu in het water te vallen. “Een storm in een glas water”, geef ik tegenover de politieman te kennen.

Ierse vlag
De demonstranten worden bijgestaan door een delegatie van de Rotterdamse Rode Morgen waarvan één van de leden een Ierse vlag bij zich draagt. Ik kan dit vlaggenvertoon niet meteen duiden. Aanvankelijk denk ik nog dat het een vlag van Ivoorkust is, maar ook daar zie ik geen revolutionaire connectie.

Afbeeldingen van Georges Ibrahim Abdallah

Georges Ibrahim Abdallah
Nadat ik op Twitter al enkele foto’s van de demonstratie heb gedeeld, ontstaat een kleine storm van Twitter-verontwaardiging, over het tonen van de afbeelding van Georges Ibrahim Abdallah, tijdens de demonstratie. Deze Arabische communistische terrorist werd in 1984 in Frankrijk, tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld, wegens het vermoorden van een Amerikaanse- en een Israëlische diplomaat. Het is natuurlijk opvallend, dat de Palestijnse gevangenenorganisatie Samidoun uitgerekend voor de vrijlating van deze moordenaar demonstreert.

Jacob Bodden oefent zijn communicatieve vaardigheden

Gebrek aan steun
Behalve te observeren welke vlaggen en afbeeldingen er meegedragen worden, analyseer ik ook wat er tijdens de demonstratie niet te zien is. Anderhalf jaar geleden werd de sektarische groep Samidoun nog aangevoerd door de kunstenares Yasmin Achmed, uit Ierland. Deze keer liet ze echter verstek gaan, hetgeen mogelijk een aanduiding voor ruzie in de tent is.

De lage opkomst laat ook een gebrek aan integratie met andere pro-Palestijnse groepen zien. De Hamas-fondsenwerver Amin Abou Rashed demonstreerde een jaar geleden nog met Samidoun mee. Op de Dam in Amsterdam is te zien, dat zelfs Simon Vrouwe geen Samidoun-vlag meer draagt. Andere “usual suspects” zoals Gustav Drayer en José van Leeuwen blijven ook van deze manifestatie weg. Samidoun blijft geheel weg van de humanitaire kant van de Palestijnse beweging en richt zich geheel op het vereren en vrij laten van echte terroristen van de PFLP (Popular Front for the Liberation of Palestine). De hard-core proPal activisten vinden dát zelfs te ver gaan. Bovendien zijn er bij Samidoun geen “echte” Palestijnen betrokken, zodat een beroep op het authentieke principe van “All You Can Eat Palestinism” geheel ontbreekt.

Thomas Gerhard Hofland; From the River to the Sea

Van Rivier tot aan de Zee
Thomas Gerhard Hofland stond weer heel trots met zijn spandoek “From The River To The Sea” te zwaaien. Ook acht jaar studie politicologie heeft hem nog doen inzien, dat deze eis volkomen irrationeel is en zeker in combinatie met het vereren, dan wel vragen om vrijlating van, terroristen van de PFLP. Israël is intussen militair zo sterk geworden en de banden met omringende landen zo strak aangehaald, dat Israël gewoon zegt: “Kom vechten dan!”

Bodden
Jacob Bodden heeft in de laatste anderhalf jaar zijn retorische vaardigheden aanmerkelijk verbeterd en hield de eerste toespraak. Het is zonde om een jonge man met zoveel muzikale talenten te zien afglijden en ten prooi te zien vallen aan een sektarische leider, die niets met zijn leven kan doen dan op stille pleinen een onbereikbaar ideaal na te streven. Geen enkele Palestijn heeft er iets aan en helemaal niemand in Libanon weet nog wie Ghassan Kanafani is. De jonge Jacob Bodden begin er echter wel steeds ongelukkiger uit te zien.


Na een uur hield ik het wel voor gezien en verliet het verlaten Plein ’40-’45. Of de dames en heren revolutionairen nog naar het Marcatorplein zijn gemarcheerd, dat weet ik niet. Dat lezen we ongetwijfeld wel weer op een obscure Canadese website.

Samidoun mag zondag demonstreren

Dossiers over Samidoun en PFLP

De afgelopen weken heb ik veel over de Palestijnse gevangenen-organisatie Samidoun en over de “Kanafani-verering” geschreven. Hieronder zie je alle documenten en blogs bij elkaar.

Wie was Ghassan Kanafani (PFLP) (1936-1972)
Over de PFLP woordvoerder Ghassan Kanafani en het Nederlandse Palestina Komitee
Slachtoffer, dader en icoon
PFLP-mantelorganisatie Samidoun
De studentenflat in Amstelveen….
Samidoun Canada
De voorzitter van Samidoun: Charlotte Lynne Kates
Solidarity Movement : Joe Catron
Weggejaagd uit Duitsland
Problemen in Frankrijk
Revolutionaire studenten in Nederland
Thomas Gerhard Hofland in the picture
De ideologie van Samidoun en de PFLP
Demonstreren op Plein ’40-’45; een provocatie?
Mag Samidoun in Amsterdam demonstreren?

Kanafani in Nederland

Ghassan Kanafani heeft de Palestino-beweging in Nederland, door geëlimineerd te worden, een grote dienst bewezen. De anti-imperialistische beweging kan deze leider van de PFLP hierdoor tegelijkertijd als literair talent, slachtoffer van het zionisme, als ook strijdbare strijder presenteren. Het is slechts weinig iconen gegeven op die manier te eindigen en tegelijkertijd in de herinnering voort te leven.

Algemeen Dagblad 10-09-1977

De persoon Ghassan Kanafani wordt al direct na zijn dood, veroorzaakt door een autobom in Beiroet, geëerd door het Nederlandse Palestina Komitee. Zijn gedichten worden gepubliceerd en er wordt en reeks brochures naar hem genoemd. Tot op de dag van vandaag kunnen in de Nederlandse bibliotheken werken uit de “Ghassan-Kanafani-reeks” geleend worden. Door deze verering ontstaat ook een paradox, omdat het Nederlandse Palestina Komitee altijd heeft geprobeerd zich van het Popular Front for the Liberation of Palestine (PFLP) te distantiëren.

Het Medisch Komitee Palestina, dat in de jaren zeventig nauw met het Palestina Komitee verbonden was, zond activisten naar Libanon om in de Arabische vluchtelingenkampen medisch te helpen. In Libanon kwamen deze leden met het PFLP in aanraking. De revolutionaire taal en het gezwaai met AK-47-geweren en vlaggen maakte grote indruk op linkse studenten uit Nijmegen en Utrecht. Gegeven het feit dat het PFLP in die periode nauwe contacten met de Rote Armee Fraktion (RAF) onderhield en probeerde vaste voet in West-Europa te zetten, was deze ontwikkeling gevaarlijk. Er dreigde zelfs voor een korte tijd een scheuring in het Palestina Komitee.

De verering van Ghassan Kanafani, vanwege zijn martelaarschap en zijn schrijverij, begint in Nederland ongeveer vijf jaar na zijn dood. Zijn boeken worden uitgebracht en er worden lezingen over hem gehouden. Toch resulteert die ophemeling de tweeëntwintig jaar na zijn dood tot slechts 31 publicaties in Nederlandse kranten. Dat aantal is inclusief de feitelijke beschrijving van de eliminatie. We mogen hopen dat het vijftigjarig jubileum van de dood van de terrorist niet tot een nieuwe golf van verering leidt. Ook dit artikel is helaas te veel eer voor iemand die voor de dood van vele onschuldige burgers verantwoordelijk wordt gehouden.

Boeken over Ghassan Kanafani

In al die artikelen en herdenkingen wordt de Israëlische geheime dienst Mossad verantwoordelijk gehouden voor het opblazen van de auto van Ghassan Kanafani. Het nadeel van die theorie is, dat de Mossad nooit een visitekaartje bij geëlimineerde personen achterlaat. Daardoor is het curieus te constateren, dat uitgerekend bij deze aanslag een visitekaartje van de Israëlische ambassade in Kopenhagen gevonden werd. Als je dan bij deze zoektocht betrekt, dat de vrouw van Ghassan kanafani een Deense activiste was, dan kan je niet aan de indruk onttrekken, dat er ook nog hele andere oorzaken voor de ontploffing te bedenken zijn. Een door het PFLP gemaakte briefbom zou ook de oorzaak kunnen zijn. (Limburgsch dagblad 10-07-1972)

Het leven en de dood van Ghassan Kanafani moet wel in een historisch perspectief besproken worden. In 1972 was nog sprake van dekolonisering, waarbij over de gehele wereld nationale gewapende bevrijdingsstrijd plaats vond. We denken aan Vietnam, Angola en Mozambique. De leiders van de PLO en PFLP probeerden met hun vliegtuigkapingen en moordpartijen de indruk te wekken, dat ook hier in het Midden-Oosten zo’n bevrijdingsstrijd plaats vond. Tel daar de bewondering voor gewapende intellectuelen die sterven, zoals Che Guevara, bij op en een mogelijke verklaring voor de Kanafani-verering is geschapen. Tegelijkertijd wilde de leiding va het Palestina Komitee niet de indruk wekken aanhangers van de RAF te zijn, waardoor de distantie weer wordt ingezet. Dode terroristen hebben als voordeel, dat je van alles aan het imago kan hangen, zonder dat zij terug kunnen praten of nog werkelijk gevaarlijk kunnen zijn.

Hoe anders is deze verering in de huidige tijd. De Sovjet-Unie en de DDR, die dit soort terreurgroepen in de jaren zeventig nog steunden, bestaan niet meer. De anti-imperialistische strijd is vanwege het gebrek aan te dekoloniserende kolonies gestaakt. Het socialisme is dood en wij voelen onszelf ook niet helemaal lekker. Na de aanslagen van 11 september 2001 en de terreur van Al Qaida en Islamitische Staat van de afgelopen twintig jaar, is de heimelijke verering van terroristische aanslagen wel tot een nulpunt gedaald. Je moet echt wel tot een heel eng wereldvreemd clubje van marxistisch-leninisten, zoals Samidoun of Revolutionaire Eenheid behoren om dit soort acties nog goed te praten of Ghassan Kanafani te vereren.

Het graf van Kanafani (2022)

De Duitse filosoof Karl Marx heeft eens geschreven, dat historische gebeurtenissen eerst plaats vinden als tragedie, maar vervolgens als klucht terugkeren. Dat zien wij ook bij de aanbidding van Ghassan Kanafani. De vroegere vliegtuigkaapster Leila Khaled, die met een vuistje omhoog naast de bejaarde voorzitter van het Palestina Komitee staat en daarbij ook nog gefotografeerd wordt, wekt bij mij geen haat meer op, maar wel medelijden. Hetzelfde geldt voor studenten op de Vrije Universiteit, die menen dat het met messen en zelfgemaakte bommen aanvallen van burgers een revolutionaire daad voorstelt. Je mag alleen maar hopen dat ze later nog een baantje als politicoloog of antropoloog op een universiteit kunnen krijgen, zodat ze hun hele verder leven de tijd hebben hun inktzwarte zonden te overdenken.

Gemeenteraadsvragen over Samidoun

De demonstratie van Samidoun Nederland op 10 juli 2022, op het Plein ’40-’45 te Amsterdam, ter gelegenheid van de eliminatie van Ghassan Kanafani, vijftig jaar geleden, roept vragen van gemeenteraadsleden van VVD, CDA en JA21 op. Eén van de vragen aan het stadsbestuur is: “Vindt het college het wenselijk iemand te herdenken die verdacht wordt van een terreuraanslag met 26 doden? “

Ik ben heel benieuwd wat het stadsbestuur hierop gaat antwoorden!

Samidoun demonstreert

De jongens en meisjes van de Samidoun demonstreren, op zondag 10 juli 2022, gewoon open en bloot in Amsterdam-West, alsof er niets aan de hand is! Naar eigen zeggen wordt de locatie, op Plein ’40-’45, uitgekozen, omdat “de hele buurt Palestina steunt”. Alsof de Amsterdammers geen andere zorgen aan hun hoofd hebben!

Aankondiging demonstratie op 10 juli 2022

Op het gevaar af nu reclame voor een PFLP-mantelorganisatie te gaan maken, wil ik enkele kanttekeningen bij de festiviteiten rondom de dood van PFLP-woordvoerder Kanafani, vijftig jaar geleden zetten.

Visitekaartje
Op 8 juli 1972 zou Ghassan Kanafani door “een autobom van de Mossad” zijn omgebracht. Zoals bekend, laat de Israëlische geheime dienst geen visitekaartjes achter, na een eliminatie. Daarom weten we tot op de dag van vandaag niet wie of welke organisatie deze liquidatie heeft uitgevoerd. Het krankzinnige van dit geval is echter, dat er nu wél op de plaats delict een visitekaartje werd gevonden, namelijk van de Ambassade van Israël in Denemarken. ( Limburgsch dagblad;10-07-1972). Dat zou er op kunnen wijzen, dat Ghassan Kanafani het slachtoffer van een te vroeg ontplofte pakketbom is geworden. Als ik jullie er nog bij vertel, dat Anni Høver, de vrouw van Ghassan Kanafani de Deense nationaliteit bezit, wordt het nog verbazingwekkender.

PFLP
In de aankondiging voor de demonstratie staat niet, dat Ghassan Kanafani de woordvoerder van de Arabische terreurorganisatie PFLP was. Samidoun demonstreert ook nu weer ter ere van een PFLP kopstuk. Reden genoeg om Samidoun een PFLP mantelorganisatie te noemen. In Duitsland wordt deze organisatie dan ook beperkingen opgelegd. De voorzitter van Samidoun, Charlotte Kates, is vanwege deze beperkingen met haar man naar Vancouver verhuisd, waar dit soort uitingen nog wel zijn toegestaan.

Vliegveld Ben Goerion
De reden voor de liquidatie van Ghasan Kanafani zou de aanslag op het vliegveld Ben Goerion kort daarvoor op 30 mei 1972 kunnen zijn, waarbij 26 doden en 80 gewonden te betreuren waren. De daders behoorden tot het Japanse Rode Leger en de PFLP. De organisatoren van de demonstratie op 10 juli noemen deze aanslag niet.

Beiaardier
De organisatoren van de demonstratie behoren tot een heel klein sektarisch groepje studenten op de VU campus Uilenstede. Thomas Gerhard Hofland, bestuurslid van Samidoun Internationaal, met de schuilnaam Tom de Koning, is al 30 jaar en studeert nu al acht jaar politicologie. Over zijn kompaan Jacob Bodden is echter niet veel bekend, behalve dat hij , geboren in Amersfoort, reeds op twaalf jarige leeftijd een begenadigd beiaardier was. Zijn oom is de carillonspeler van Amsterdam en dat zou verder niet interessant zijn, ware het niet dat de oom een fervent aanhanger van de Palestijnse zaak is. De twee vrienden maakten vorig jaar nog een rondreis door Libanon en bezochten daar het graf van de door hen aanbeden Ghassan Kanafani.

Thomas Gerhard Hofland en Jacob Bodden bij het graf van Ghassan Kanafani




Oproep tot ondersteuning

Michael Jacobs tegen het Openbaar Ministerie
in een Artikel 12 SV klachtprocedure
wegens het niet vervolgen van Thomas Hofland (Samidoun)

Op Donderdag 23 Juni om 11:05

IJdok 20
1013MM Amsterdam

In deze artikel 12 procedure probeert Michael het Openbaar Ministerie te dwingen Thomas Hofland te vervolgen, wegens aanzetten tot geweld tegen Joden.

Achtergrond
Op  zondag 6 juni 2021, vond er op de Dam te Amsterdam een anti-Israëlische demonstratie plaats. Tijdens de demonstratie werden vaandels van de PLO meegedragen en op één van de vaandels was zelfs het jihad-symbool met de islamitische geloofsbelijdenis afgebeeld.

Michael schrijft daarover in zijn aangifte:
“Ik zag en hoorde hoe de misschien wel honderden deelnemers hun dreigende leuzen riepen, terwijl een aantal van hen een grote lap stof van ca. 20 x 5 meter, in de kleuren van het PLO-vaandel, vasthielden. Deze ‘vlag’ wed meegebracht door Amin Abou Rashed, fondsenwerver voor Hamas en één van de organisatoren van de manifestatie. De PLO is een terreurbeweging die door het ondertekenen van de zogenaamde Oslo-Akkoorden in 1993 officieel het geweld heeft afgezworen, maar die nog altijd actief terreurdaden pleegt en dee financiert, en die het geweld tegen Joden en de staat Israël in de Arabisch-talige media en in het eigen onderwijs propageert en verheerlijkt. Wie met het vaandel van de PLO zwaait, roept dus op tot volkerenmoord jegens de Joden.”

Het antwoord
Het openbaar ministerie antwoord op 16 januari 2022, dat er geen strafvervolging tegen Thomas Hofland of een andere organisator van de anti-Israel-demonstratie ingesteld zal worden. De uitspraak van Thomas Hofland waarin hij zegt: “Wij zullen niet rusten totdat Palestina vrij is, van de rivier tot de zee”, is volgens de Officier van Justitie niet strafbaar. De oproepen tegen de staat Israël zijn namelijk niet gericht tegen een bevolkingsgroep wegens ras, geaardheid of afkomst. De bedreiging tegen Joden, die Michael Jacobs in deze oproepen herkend, zijn niet specifiek genoeg om tot strafvervolging over te gaan.

Artikel 12 SV beklagprocedure
Michael komt aanstaande donderdag 23 juni, om 11:05 voor de rechter om zijn klaagschrift te onderbouwen, in de hoop dat Thomas Hofland alsnog door het Openbaar Ministerie aangeklaagd wordt.

Steun
Michael Jacobs financiert deze Artikel 12 procedure helemaal zelf.
Elke steun van sympatisanten en pro-Israël-activisten, op financieel vlak of anderszins, is welkom. Je kunt daarvoor een DM of email sturen (michael.jacobs@online.nl)